No tenía otra opción más que escucharte.
Te presentaste a mi una y otra vez, ......, reflexioné sobre ello.....
Me tratas tan bien que no estaba seguro de que eso me pudiera gustar.
Ya le has ganado a las dudas que hay en mí, no te alarmes si se me cae la cabeza a los pies
Y no te sorprendas si te amo por todo lo que eres, no puedo evitarlo, al fin y al cabo ha sido todo culpa tuya
Tu amor es tan denso que me absorvió, eres más osada de lo que hubiera podido imaginar y esto no es palabrería fácil.
Me aportas cosas intangibles, cosas que nadie puede comprar por mí, fuiste capaz de detener tu respiración y abrirme el camino......
Gracias por tu paciencia, por comprenderme.
Nunca nadie me ha escuchado como lo haces tu,
nadie puede llegar a entenderme como tu lo has hecho....
Nunca antes me sentí tan bien como me siento ahora......
Pensé que lo mio era irracional.....pero ahora veo que no, me abriste los ojos y ya estoy preparado...
No te asustes si me enamoro por completo... habrá sido todo culpa tuya..........
Gracias a Alanise Morrisette por hacerme vibrar con su voz



Bonita declaración de amor...
Bonita música la de Alanise, "crazy"
Un saludo grande...
Cierto, una preciosa declaración. El tema es "Head over feet".
Que cosas tienes! Yo que ya crei que habiamos conseguido que sentaras la cabeza, que cupido ya habia tocado tu corazon... aissssh que cosas! Felices fiestas!!
Querida Papy, eso de sentar la cabeza está hecho solo parcialmente para mi, parece mentira que me digas esas cosas, je, je.
La postal preciosa y original como sólo podía ser vinieiendo de ti.
Besazo !!
Una anécdota como poco interesante...
¿DIRÍAS TE AMO?
"La quise desde siempre pero ella nunca lo supo".
Los años fueron pasando y yo seguí muy de cerca su vida, sus noviazgos, su boda. Estuve a su lado cuando nacieron sus hijos y hasta fuí el padrino de uno de ellos. Su rostro se iluminaba cuando me veía, su sonrisa me turbaba. Yo la amaba, pero ella no lo sabía, era mi amor imposible.
Nunca me casé, quería vivir para ella. Jamás me atreví a insinuarle nada acerca de mis sentimientos y ... un día ella enfermó ... todo pasó muy rápido, sabíamos que moriría pronto. Fui a verla, me quedaba largos ratos a su lado, y ya no había alegría en su rostro pálido. En un momento, sentí que su mano apretaba fuertemente la mía, abrió sus ojos, tristes, llorosos. Sus labios susurraron las palabras que siempre esperé pero que jamás creí llegar a escuchar. Muy suave, lentamente, me dijo:
"Mi amor, gracias por todo lo que me diste. Te diré un secreto, te quiero, te amé como a nadie en este mundo pero no me animé a contártelo, tuve miedo... de que no me amaras".
Las personas hemos de aprender a decir lo que de verdad sentimos ... Decir a las personas que amamos, que las amamos ... porque si no, un día podría ser demasiado tarde ... no la(o) dejemos escapar!!
Felices Fiestas y Próspero Año 2006, Perke! (aún espero tu felicitación pendón, yo te la envié).
Sam, una historia demasiado triste...bonita pero de regusto amargo.
Yo seguro hubiera dicho ese "te amo" a la persona que me robara el corazón, no lo dudes.
Respecto a la felicitación, ejem , te envie un sms !!!!!!!!!!!!!
Mira... mira...
A eso no se le llama felicitación!!!! Una postalita electrónica, con colorines, papanoél bajando por la chimenea o ese gatito tan chulo con el gorrito... pero nada, eres de lo más soso...
Por cierto, la intención de la historia no era esa, simplemente manifestar la idea de expresar los sentimientos a las personas que quieres y no te has dado por enterado... xungo eres...
Un besote y a ver si el año que viene hacemos ese café, pendiente desde hace siglos! Feliz entrada de año 2006!
Sam
Que si, que entendí el mensaje Sam !!!
Soso, chungo, menuda colección de adjetivos, pero tu ya sabes que no es así verdad ? , por eso te los paso, je, je.
El café ? hemos de ponerle voluntad, además eres tu la que tiene que dar explicaciones, je, je, yo no.
Un besazo
Rutes del sexe?
Després de tanta diversitat i països, llegir lletres com aquesta, vol dir que a lo millor no tot passa per tenir sempre el passaport a punt... (menos mal!!!)
Bon any...no et cansis gaire, ja, ja!!
Mina II, els viatges son opcionals, si tens el cap en els peus en aquet moment, sempre pots viatjar acompanyada, je, je.
Descubrir noves rutes sempre es positiu, jo de tu no amagaria massa el passaport.
Gracies per seguir llegin-me.
Jo vaig tenir el cap als peus....i me´l van trepitjar!!!.....ja, ja, ja!!!
No m´agraeixis res, les teves reflexions sobre la "vida" són curioses.
Va a ser que no... la idea puede ser pero la intención no.
Explicaciones????? Quizás si o quizás me las debieras tú a mi!
Una escorpión a un escorpión. Un picotazo!
ja, ja, ja Mina, per sort vas aconseguir aixecar-te, son els riscos de perdre el cap per algú, pero no em diguis que no val la pena ?
Sam, nobleza obliga, ese café lo pago yo.
Explicaciones, je, je, je, me voy a volver loco contigo, picotazo recibido.
Besos y prepara algo de tiempo para un servidor !!